Pomoc psychologiczna

 

Pracuję z dziećmi, młodzieżą oraz osobami dorosłymi. Zakres i sposób pomocy dostosowuję do wieku, rodzaju zgłaszanych trudności, sytuacji życiowej oraz środowiska, w którym dana osoba na co dzień funkcjonuje.

W pracy szczególnie ważne jest dla mnie rozumienie człowieka nie tylko przez pryzmat pojedynczych objawów czy rozpoznania, ale także jego funkcjonowania emocjonalnego, poznawczego, rodzinnego, szkolnego, społecznego i somatycznego.

Obszary pomocy

Pomoc psychologiczna może obejmować w szczególności:

• zaburzenia neurorozwojowe, w tym spektrum autyzmu (ASD), ADHD oraz specyficzne trudności w uczeniu się,
• trudności emocjonalne, zaburzenia lękowe oraz zaburzenia nastroju,
• trudności w regulacji emocji i zachowania, problemy adaptacyjne i kryzysy rozwojowe, przeciążenie stresem oraz trudności związane z codziennym funkcjonowaniem,
• interwencję i pomoc w sytuacjach kryzysowych,
• trudności psychosomatyczne oraz problemy psychiczne współwystępujące z chorobą somatyczną,
• trudności rodzinne, szkolne i rówieśnicze,
• problemy związane ze snem i funkcjonowaniem w środowisku,
• konsultacje psychologiczne związane z hospitalizacją i chorobą somatyczną,
• wsparcie psychologiczne osób dorosłych, w tym osób hospitalizowanych na oddziałach somatycznych.

Szczególne miejsce w mojej pracy zajmuje pomoc dzieciom i młodzieży z zaburzeniami neurorozwojowymi, emocjonalnymi i adaptacyjnymi.

W przypadku dzieci i młodzieży ważnym elementem pracy może być również współpraca z rodzicami lub opiekunami, szkołą, poradnią psychologiczno-pedagogiczną oraz — jeżeli sytuacja tego wymaga — innymi specjalistami zaangażowanymi w opiekę nad dzieckiem.

Jak pracuję

W pracy psychologicznej integruję podejście poznawczo-behawioralne z perspektywą kliniczną, rozwojową, psychosomatyczną i pedagogiczną.

Pierwszym etapem jest przede wszystkim zrozumienie problemu. Korzystam z wywiadu psychologicznego i klinicznego, obserwacji, analizy dotychczasowego funkcjonowania oraz — kiedy jest to uzasadnione — odpowiednio dobranych narzędzi przesiewowych i diagnostycznych.

Nie ograniczam oceny funkcjonowania wyłącznie do obecności lub nasilenia objawów. Istotne są również:

• sposób funkcjonowania w domu, szkole lub pracy,
• relacje z innymi ludźmi,
• strategie radzenia sobie z emocjami i stresem,
• możliwości poznawcze i rozwojowe,
• zasoby i mocne strony,
• czynniki środowiskowe,
• stan somatyczny,
• wcześniejsze doświadczenia oraz aktualna sytuacja życiowa.

Na tej podstawie wspólnie określamy, czego dana osoba lub rodzina w danym momencie potrzebuje i jaka forma pomocy będzie najbardziej użyteczna.

Indywidualne podejście

Nie każda trudność wymaga psychoterapii. W zależności od sytuacji pomoc może przyjąć formę pojedynczej konsultacji, krótkoterminowego wsparcia psychologicznego, psychoedukacji, pogłębionej diagnostyki, pracy z rodzicem lub rodziną, współpracy ze szkołą albo dłuższego procesu terapeutycznego.

W przypadku dzieci szczególnie ważne jest dla mnie dostosowanie sposobu rozmowy i pracy do wieku, możliwości rozwojowych oraz indywidualnego sposobu komunikowania się dziecka.

Celem nie jest jedynie nazwanie trudności, lecz przede wszystkim zrozumienie, jak wpływa ona na codzienne życie i co można realnie zrobić, aby poprawić funkcjonowanie.

Współpraca i bezpieczeństwo

W uzasadnionych przypadkach pomoc psychologiczna może wymagać współpracy z lekarzem psychiatrą, pediatrą, neurologiem, innymi lekarzami, psychoterapeutą, pedagogiem, logopedą lub innymi specjalistami.

W ramach pracy klinicznej korzystam również z superwizji oraz konsultacji interdyscyplinarnych. Wybrane aspekty pracy diagnostycznej i terapeutycznej mogą być omawiane z innymi specjalistami z zachowaniem zasad poufności oraz ochrony danych.

Traktuję superwizję i współpracę interdyscyplinarną jako ważne elementy jakości, etyki i bezpieczeństwa udzielanej pomocy.

Cel konsultacji

Najważniejsze jest dla mnie takie prowadzenie konsultacji i pomocy psychologicznej, aby osoba korzystająca ze wsparcia otrzymała nie tylko opis problemu, ale przede wszystkim zrozumiałe wyjaśnienie swojej sytuacji oraz możliwe kierunki dalszego postępowania.